ANG AKING UNANG PAGHAHANDOG

Noong ako’y nag-uumpisa pa lang sa WayZi and even during those 3-days Basic Leadership Training (BLT) na kailangang malagpasan ng isang aspiring member ng organisasyon, I was enthralled by my fellow YCSCians stories of how good is it to serve the community—the joy in giving, the bonding moments that lasts from every activity up to the next one, the sacrifices, at marami pang pinaghalong kadramahan, kakornihan, at kanilang mga mala-Indiana Jones na adventures sa mga malalayo at kung minsan pa’y nasa kinasuluk-sulukang bahagi ng probinsiya ng Sorsogon. Mga lugar na noon ko lamang nalamang nag-eexist pala.

Ang mga kuwentong iyon ang nakahikayat sa akin na sumama sa 2006 Gift-Giving ng YCSC-SPC. Ako pa! Eh, basta lakwatsa ang pinag-uusapan at trip ko’ng gumala always on the go ako. Kaya naman ang siste, talagang gumawa ako ng paraan na makasama—I’ve even made some arrangement with my co-workers sa Jollibee para ma-grant lang ng aming masungit na manager ang aking day-off ng araw na iyon. Bitbit ang ilang supot ng kendi at mga binalot na Krayola, lapis, at notebooks, napadpad ako kasama ng ilan pang miyembro ng WayZi (nang mga panahong iyon ay hindi ko pa mga kilalang gaano) sa San Ramon, Bacon District, Sorsogon City. Ang nasabing lugar na iyon daw ang venue ng kanilang Summer Practicum ng taong iyon kaya dun din nag-gift giving.

It was just the same with the previous gift-giving activities I had been a part of. Yun nga lang, this time, talagang hindi ko mga kilala ang binibigyan—as in zero knowledge ako kung sino mga yun. Gayunpaman, I had fun at maging ang mga batang talagang kababanaagan mo ng saya sa mga mata’t mukha. Nag-enjoy sila sa mga games at premyo’ng inihanda namin.

That was my first gift-giving experience... but was not my last.